Ν.Τσουκαλάς: «Ο τουρισμός δεν μπορεί να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο, χρειάζεται σχεδιασμός ,όραμα ,συνεργασία των φορέων με θεσμικό συντονισμό»

• Παρεμβάσεις για τη βιώσιμη στροφή της οικονομίας σε Ελλάδα και Ζάκυνθος, μέσα από τον θεσμικό συντονισμό και τη διασύνδεση με την εγχώρια παραγωγή.

Το ξεκάθαρο μήνυμα ότι ο ελληνικός τουρισμός έχει εξαντλήσει τα περιθώρια ανάπτυξης χωρίς πυξίδα στέλνει με παρέμβασή του ο λογιστής και Πρόεδρος της Ένωσης Φοροτεχνικών και Λογιστών Ζακύνθου, Νίκος Τσουκαλάς. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, «ο τουρισμός δεν μπορεί να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο, χρειάζεται σχεδιασμός, όραμα, συνεργασία των φορέων με θεσμικό συντονισμό».

Σύμφωνα με τον κ. Τσουκαλά, η διατήρηση της σημερινής δυναμικής της «ατμομηχανής» της οικονομίας μας απαιτεί άμεσα μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επενδύσεις, αλλά και μια ουσιαστική αξιολόγηση των πραγματικών επιπτώσεων που επιφέρει η τουριστική ανάπτυξη. Η μεγάλη πρόκληση, τόσο για την Ελλάδα συνολικά όσο και για τη Ζάκυνθο ειδικότερα, επικεντρώνεται στη μετατροπή της ποσοτικής επιτυχίας του παρελθόντος σε μια ποιοτική, βιώσιμη και διατηρήσιμη οικονομική αξία για το μέλλον.

Ο Πρόεδρος των Φοροτεχνικών του νησιού στέκεται ιδιαίτερα στο κομμάτι των έργων, ξεκαθαρίζοντας πως η αγορά δεν έχει πλέον ανάγκη από θεωρητικές προσεγγίσεις. «Δεν χρειάζονται γενικόλογες εξαγγελίες περί χρηματοδοτήσεων αλλά σύγχρονες υποδομές για την ικανοποίηση των αναγκών της τουριστικής μας αγοράς», υπογραμμίζει με έμφαση.

Παράλληλα, αναδεικνύει την οικονομική διάσταση του κλάδου, εξηγώντας ότι η τουριστική δαπάνη επηρεάζει πολλούς επιμέρους τομείς, όπως το εμπόριο, τις μεταφορές, την εστίαση, την αγροδιατροφή και τις υπηρεσίες. Για τον λόγο αυτό, η ενίσχυση των διασυνδέσεων του τουρισμού με την εγχώρια παραγωγική βάση αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη μεγιστοποίηση του εγχώριου οικονομικού οφέλους.

Ο τουρισμός μπορεί και πρέπει να λειτουργήσει όχι ως ένας απομονωμένος οικονομικός κλάδος, αλλά ως καταλύτης για την ανάπτυξη ευρύτερων παραγωγικών δραστηριοτήτων. Η σύσφιξη της συνεργασίας μεταξύ τουριστικών επιχειρήσεων, αγροδιατροφής, μεταποίησης και τοπικών παραγωγών είναι το «κλειδί» που μπορεί να περιορίσει τις οικονομικές διαρροές και να ενισχύσει το συνολικό αναπτυξιακό όφελος για τις τοπικές κοινωνίες.

Συγκεριμένα, 

Ο ελληνικός τουρισμός αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πυλώνες της εθνικής οικονομίας, συμβάλλοντας ουσιαστικά στην απασχόληση, στη δημιουργία εισοδήματος, στις επενδύσεις και στην περιφερειακή ανάπτυξη. Ωστόσο, η αύξηση των τουριστικών αφίξεων και των εσόδων δεν μπορεί να αποτελεί τον μοναδικό δείκτη επιτυχίας του κλάδου.

Στο πλαίσιο αυτό, καθίσταται αναγκαία η μετάβαση από ένα κυρίως ποσοτικό μοντέλο ανάπτυξης σε ένα περισσότερο ποιοτικό, βιώσιμο και ανταγωνιστικό μοντέλο. Βασική προϋπόθεση αποτελεί η αύξηση της προστιθέμενης αξίας που δημιουργείται από την τουριστική δραστηριότητα και η μεγαλύτερη σύνδεσή της με την εγχώρια παραγωγική οικονομία.

 Η οικονομική σημασία του τουρισμού δεν περιορίζεται στα άμεσα έσοδα των τουριστικών επιχειρήσεων. Η τουριστική δαπάνη επηρεάζει πολλούς επιμέρους κλάδους, όπως το εμπόριο, τις μεταφορές, την εστίαση, την αγροδιατροφή και τις υπηρεσίες. Για τον λόγο αυτό, η ενίσχυση των διασυνδέσεων του τουρισμού με την εγχώρια παραγωγική βάση αποτελεί σημαντική προϋπόθεση για τη μεγιστοποίηση του οικονομικού οφέλους. Ο τουρισμός μπορεί να λειτουργήσει όχι ως ένας απομονωμένος οικονομικός κλάδος, αλλά ως καταλύτης για την ανάπτυξη ευρύτερων παραγωγικών δραστηριοτήτων. Η ενίσχυση της συνεργασίας μεταξύ τουριστικών επιχειρήσεων, αγροδιατροφής, μεταποίησης και τοπικών παραγωγών μπορεί να περιορίσει τις οικονομικές διαρροές και να ενισχύσει το συνολικό αναπτυξιακό όφελος.

Η αυξανόμενη τουριστική δραστηριότητα προκαλεί σημαντικές πιέσεις στους φυσικούς πόρους και στις υποδομές. Η κατανάλωση νερού και ενέργειας, η παραγωγή αποβλήτων, η κυκλοφοριακή επιβάρυνση και η υποβάθμιση ευαίσθητων οικοσυστημάτων αποτελούν ζητήματα που πρέπει να ενσωματωθούν στον σχεδιασμό της τουριστικής πολιτικής. Η βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη προϋποθέτει ισορροπία μεταξύ οικονομικής αποδοτικότητας, κοινωνικής ευημερίας και προστασίας του περιβάλλοντος.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η έννοια της φέρουσας ικανότητας των προορισμών. Κάθε περιοχή διαθέτει συγκεκριμένες δυνατότητες ως προς την εξυπηρέτηση επισκεπτών, την κατανάλωση φυσικών πόρων και τη διαχείριση των περιβαλλοντικών πιέσεων. Η υπέρβαση αυτών των ορίων μπορεί να υποβαθμίσει τόσο την ποιότητα ζωής των κατοίκων όσο και την εμπειρία των επισκεπτών

Ιδιαίτερη σημασία έχουν επίσης οι επενδύσεις σε σύγχρονες υποδομές, ψηφιακές υπηρεσίες, ενεργειακή αποδοτικότητα, διαχείριση υδάτων και ανθρώπινου δυναμικού. Η βιωσιμότητα και η ποιότητα θα αποτελέσουν καθοριστικούς παράγοντες της μελλοντικής ανταγωνιστικότητας.

Ο τουρισμός, επομένως, δεν μπορεί να λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο. Η διατήρηση της σημερινής δυναμικής απαιτεί μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, επενδύσεις, θεσμικό συντονισμό και αξιολόγηση των πραγματικών επιπτώσεων της τουριστικής ανάπτυξης. Η πρόκληση για την Ελλάδα αλλά και για την Ζάκυνθο είναι να μετατρέψει την ποσοτική επιτυχία του παρελθόντος σε ποιοτική, βιώσιμη και διατηρήσιμη οικονομική αξία για το μέλλον. Δεν χρειάζονται γενικόλογες εξαγγελίες περί !!! χρηματοδοτήσεων αλλά  σύγχρονες υποδομές για την ικανοποίησης των αναγκών της τουριστικής μας  αγοράς.

Τσουκαλάς Γ. Νίκος