ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΟΛΟ ΤΟ 24ΩΡΟ



Ο Διονύσης Ακτύπης στη πρώτη του ομιλία από το βήμα της Βουλής, ευχαρίστησε τους συμπατριώτες του και τις συμπατριώτισσες του, που τον τίμησαν με  την ψήφο τους.
Η ομιλία του αφορούσε το διυπουργικό νομοσχέδιο που όπως δήλωσε φέρνει οριστικό τέλος στην ανομία των πανεπιστημίων ενώ ρυθμίζει τη λειτουργία των δήμων και των περιφερειών.
Κινούμενος στα πλαίσια ότι οι προεκλογικές δεσμεύσεις έγιναν άμεσα, μετεκλογικά πράξεις, δήλωσε χαρακτηριστικά:

 
«Στο ξεκίνημα να ευχηθώ καλή επιτυχία στο κυβερνητικό έργο και παράλληλα μία ζωντανή κοινοβουλευτική περίοδο. Ευχαριστώ επίσης και τους πολίτες της Ζακύνθου για τη τιμή που μου έκαναν και με εξέλεξαν, αναφέροντας χαρακτηριστικά «30 χρόνια μετά η έδρα έρχεται στη Ν.Δ».
Υποχρέωση του νομοθετικού τμήματος είναι να υπηρετεί τους πολίτες και να δίνει άμεσα λύσεις στα προβλήματα που αναδύονται.
Να αντιλαμβάνεται τα σημεία των καιρών, τις απαιτήσεις κάθε εποχής, να είναι ρεαλιστικό και να δίνει λύσεις χωρίς ιδεοληψίες, χωρίς αγκυλώσεις, χωρίς περιορισμούς, που αποτελούν ανάχωμα και εμπόδιο στην επίτευξη των επιθυμητών αποτελεσμάτων.
Το παρόν νομοσχέδιο με τις διατάξεις του, έρχεται να δώσει λύση σε ζητήματα που ομολογουμένως έχουν ανακύψει.
Θα σταθώ κυρίως σε δύο από αυτά, καθώς έχουν μονοπωλήσει στο δημόσιο διάλογο και για την οικονομία του χρόνου.
Το ένα αφορά τη λειτουργία της αυτοδιοίκησης.
Αποτελεί κοινή διαπίστωση ότι με πρόχειρο και βιαστικό τρόπο και νομοθετήσεις της απλής αναλογικής στις περιφέρειες και δήμους , οδήγησαν σε αδιέξοδο.
Είναι περισσότερο προφανής η αδυναμία λήψης αποφάσεων προς τις περιφέρειες και τους δήμους λόγω μη εξασφαλισμένης αυτοδυναμίας.
Στη συνεδρίαση της επιτροπής υπήρχαν άνθρωποι της τοπικής αυτοδιοίκησης, βουλευτές εννοώ και όχι φορείς.
Και αναρωτιέμαι
Πως είναι δυνατόν να λέγονται πράγματα για να γίνεται μόνο μία στείρα αντιπολίτευση, γνωρίζοντας ότι αν δεν γίνει αλλαγή στο νόμο, στέλνουμε την τοπική αυτοδιοίκηση στα τάρταρα.
Άνθρωποι που έχουμε ασχοληθεί με τη τοπική αυτοδιοίκηση , γνωρίζουμε και ρωτάμε
Πώς είναι δυνατόν να ψηφιστεί προϋπολογισμός; Υπάρχει κανένας εδώ μέσα που να γνωρίζει ότι έχει ψηφιστεί προϋπολογισμός σε κάποιο δήμο της Ελλάδας; Αναφέρθηκε ο Δήμος Βαρκελώνης. Στην Ελλάδα υπάρχει κάποιος δήμος; Πώς είναι δυνατόν να ψηφίζει τεχνικό πρόγραμμα; Γιατί επί των ημερών μου , ποτέ δεν ψηφίστηκε  προϋπολογισμός και τεχνικό πρόγραμμα από καμία παράταξη.
Και αν σκεφτείτε ότι αυτή τη στιγμή στη Ζάκυνθο για παράδειγμα, λόγω του εκλογικού νόμου έχουμε εννέα διαφορετικούς συνδυασμούς, αντιλαμβάνεστε ότι για να μπορέσει ο δήμαρχος να φτιάξει πλειοψηφία, πρέπει να συνεργαστεί με τουλάχιστον 4 από τους 8 συνδυασμούς. Η απάντηση γιατί έγινε αυτό είναι απλή. Γνώριζαν τότε οι κυβερνώντες, ότι ξέφτισε η αποδοχή τους στις τοπικές κοινωνίες, θυσίασαν λοιπόν την αυτοδιοίκηση α και β βαθμού, προκειμένου να έχουν έστω και ένα σύμβουλο στα περιφερειακά συμβούλια. Τόσο απλά.
Και μπαίνει το ερώτημα, «Δηλαδή το κακό που υπήρχε στην αυτοδιοίκηση θα λυνόταν με το να εφαρμόσουμε την απλή αναλογική;»
Ήταν όλα τακτοποιημένα στη τοπική αυτοδιοίκηση; Η χρηματοδότηση ήταν εξασφαλισμένη; Οι έλεγχοι οι οποίοι ήταν θεσπισμένοι γίνονταν; Υπήρξε κατάργηση της γραφειοκρατίας, ώστε να μπορέσει να επιτελέσει το ρόλο της ως βασικός πυλώνας υποστήριξης των υποδομών και της καθημερινότητας του πολίτη;
Σε αυτό το αδιέξοδο πλαίσιο, έρχεται η Κυβερνηση με τις πρωτοβουλίες της και δίνει λύσεις, με τη θέσπιση δυνατότητας σύμπραξης δημοτικών και περιφερειακών παρατάξεων, στις οποίες περιλαμβάνεται υποχρεωτικά η παράταξη του δήμαρχου ή του περιφερειάρχη.
Το δεύτερο θέμα είναι αυτό του ασύλου.
Ήδη έκανα λόγο για την ανάγκη να είναι η πολιτική ρεαλιστική, να αφουγκράζεται τις ανάγκες της  εποχής και να δίνει λύσεις. Θα προσθέσω ότι το εκάστοτε νομοθετικό πλαίσιο κρίνεται εκ του αποτελέσματος.
Οι εποχές έχουν αλλάξει σημαντικά. Σήμερα η Δημοκρατία είναι στέρεη. Σήμερα δεν υπάρχει ο φόβος κατάλυσης της Δημοκρατίας, ούτε της απαγόρευσης της ελεύθερης διακίνησης των ιδεών.
Τι άλλαξε όμως σήμερα; Το είδος, το ύφος και η σκληρότητα της ασκούμενης βίας, αλλά και η μεγέθυνση αυτής, εξαιτίας της ελαστικής έως σήμερα ασκούμενης πολιτικής κατά της βίας.
Επί των ημερών της προηγούμενης κυβέρνησης, η βία διογκώθηκε , αφού περιθωριακές ομάδες βαπτίστηκαν ακτιβιστές. Τα σπίτια , οι χώροι εργασίας, τα πανεπιστήμια, δεν είναι χώροι ασφαλείς. Η εγκληματικότητα αυξήθηκε και παγιώθηκε από ιδεοληψίες αφήνοντας ανεξέλεγκτες όλες τις περιθωριακές ομάδες και τους μπαχαλάκηδες, να καταστρέφουν περιουσίες και να απειλούνται ζωές.
 Παλαιότερα το άσυλο προστατευόταν από την ίδια την κοινότητα. Σήμερα τόσο με την έξαρση, όσο και με την σκληρότητα της εγκληματικότητας, αυτό δε μπορεί να συμβεί.
Η κατάσταση σήμερα στα εκπαιδευτικά ιδρύματα είναι αποκαρδιωτική. Από χώρος προστασίας της ακαδημαϊκής ελευθερίας, στην έρευνα και τη διδασκαλία, μετατράπηκε σε χώρο  προστασίας έκνομων  ενεργειών και συμπεριφορών που τελούνται εντός αυτού και αντί να αποδοθούν στους φοιτητές, στους καθηγητές και το διοικητικό προσωπικό που τους  ανήκουν, έχουν καταστεί καταφύγιο δραστών που τελούν αξιόποινες πράξεις.
Ο ομιλών υπερασπίστηκε όπως ανέφερε το πρωί και ο συνάδελφος κ. Πολάκης, με όλες του τις δυνάμεις, το πανεπιστημιακό άσυλο, κατά τη διάρκεια των φοιτητικών του χρόνων, το 1987
Βλέποντας όμως τη μετατροπή των ιδρυμάτων σε καταφύγιο περιθωριακών εγκληματιών και εμπόρων ναρκωτικών, είναι απαίτηση των καιρών και της κοινωνίας, να αλλάξουμε πορεία.
Η κοινωνία ήδη είναι ώριμη και ενήμερη, καθώς η συγκεκριμένη παρέμβαση αποτέλεσε διακριτό σημείο του πολιτικού λόγους της παράταξης μας προεκλογικά, που τέθηκε στη κρίση του λαού και εγκρίθηκε.
Ούτε η ελεύθερη διακίνηση ιδεών, ούτε η ακαδημαϊκή ελευθερία κινδυνεύουν από την άσκηση αρμοδιοτήτων των αρχών και ενδεχόμενη παρέμβαση τους σε περίπτωση τέλεσης αξιόποινων πράξεων, η ακαδημαϊκή ελευθερία.
Αντίθετα η αναβάθμιση της ποιότητας του ακαδημαϊκού περιβάλλοντος  που εν προκειμένω διασφαλίζεται με την αποκατάσταση της ανομίας και τρόμου, δημιουργεί όλες τις απαραίτητες συνθήκες και προϋποθέσεις για τη ποιοτικότερη, ουσιαστικότερη και παραγωγικότερη επιτέλεση του ακαδημαϊκού ρόλου και έργου.
Ας μπει επιτέλους ένα φρένο, στην υπονόμευση και υποβάθμιση των εκπαιδευτικών μας ιδρυμάτων».
 

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

Ζάκυνθος Καιρός