Μπροστά στο οξύ πρόβλημα που βρίσκεται ο τόπος μας όσον αφορά στην διαχείριση των απορριμμάτων, χωρίς να είναι σκοπός αυτού του άρθρου κριτικής λαθών, παραλήψεων, μεγάλων και σημαντικών, των δημοτικών αρχών επί του θέματος, οι πολίτες συνειδητοποίησαν και κινητοποιήθηκαν προς την κατεύθυνση της προσπάθειας ανακύκλωσης στην πηγή.
Αναπτύχθηκαν εθελοντικές ομάδες, σε όλη την Κέρκυρα και εκδηλώθηκαν σπουδαίες πρωτοβουλίες.
Τα σκουπίδια που παράγουμε εμείς οι ίδιοι και οι επισκέπτες μας, «ή θα τα φάμε, ή θα μας φάνε».
Και όλοι, μα όλοι ασχολούνται με την προσπάθεια ανακύκλωσης για να μειωθεί στο ελάχιστο δυνατό ο όγκος των απορριμμάτων, ώστε η διαχείρισή τους να είναι συμβατή με την διαφύλαξη του περιβάλλοντός μας.
Ανακύκλωση χαρτιού, πλαστικού, αλουμινίου, γυαλιού και πάει λέγοντας, Λένε, είναι πλούτος τα απορρίμματα.
Ας δούμε κάποιες πληροφορίες που προέρχονται από ειδικούς επιστήμονες:

Πόσο χρόνο χρειάζεται η φύση για να αποσυνθέσει τα σκουπίδια μας;
Υλικό/Αντικείμενο
 Χρόνος Αποσύνθεσης
Χαρτί/Εφημερίδα
2-4 εβδομάδες
Φλούδες φρούτων
2-5 εβδομάδες
Φύλλα φυτών
1-3 μήνες
Βαμβακερό ύφασμα
1-5 μήνες
Σχοινί
3-14 μήνες
Μάλλινο ύφασμα
1 χρόνος
Αποτσίγαρα
1-5 χρόνια
Χαρτί με επίστρωση πλαστικού
5 χρόνια
Πλαστική σακούλα
10-20 χρόνια
Πλαστικό ποτήρι
250 χρόνια
Πλαστικό μπουκάλι
> 450 χρόνια
Υλικά από νάιλον
30-40 χρόνια
Αλουμινένια κουτιά
80-500 χρόνια
Γυαλί
άγνωστο > 500 χρόνια
 
Επίσης, υπάρχουν έρευνες και μελέτες οι οποίες αναδεικνύουν, ως τον μεγαλύτερο σκουπιδότοπο, τις θάλασσες και τους ωκεανούς.
Καθώς επίσης ότι τα θαλάσσια ρεύματα, δεν αφήνουν κανένα βυθό ανεπηρέαστο. Σκουπίδια, πάνε και έρχονται παντού στον πλανήτη μας, συσσωρεύοντας όλο και μεγαλύτερες ποσότητες με ταχείς ρυθμούς.
Αν δηλαδή ο Μαγγελάνος, σαλπάροντας με το πλοίο του από την Ισπανία, για να εξερευνήσει τον κόσμο, έπινε ένα αναψυκτικό και πετούσε το κουτάκι στη θάλασσα, μπορεί εμείς σήμερα να το βρίσκαμε στο Μπρουζάδο!  
Όπα, όπα ρε φίλε! Ας πάρουμε ανάποδες στροφές:
Αφού όλα, μας είναι γνωστά, τότε το ερώτημα που στριφογυρίζει στο μυαλό είναι, γιατί μεγάλες, οργανωμένες πολιτικά και κοινωνικά δυνάμεις, όπως επί παραδείγματι η Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν απαγορεύει αυστηρά, βιομηχανικά προϊόντα που χρειάζονται εκατοντάδες χρόνια για να ανακυκλωθούν στη φύση (για το γυαλί υποθέτουν ότι ανακυκλώνεται μετά από εκατομμύρια χρόνια!);
Το έτος 2021 η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει αναγγείλει ότι θα απαγορεύσει την χρήση της πλαστικής σακούλας.
Και γιατί μόνο η πλαστική σακούλα που στο κάτω κάτω της γραφής είναι και σχετικά αθώα; Τα πλαστικά μπουκάλια που έχουν κατακλύσει τον πλανήτη; Οι συσκευασίες καλλυντικών, απορρυπαντικών, αναψυκτικών, κρασιού και προϊόντων ων ουκ έστι αριθμός, γιατί για όλα αυτά δεν απαγορεύεται αυστηρά η παραγωγή και η χρήση τους;
Πριν χρόνια ο πληθυσμός του πλανήτη δεν ήταν τόσο μεγάλος, η βιομηχανία ήταν στα σπάργανα και η κατανάλωση επίσης. Ως εκ τούτου δεν είχε διαφανεί ο απειλούμενος κίνδυνος της μόλυνσης του περιβάλλοντος από τα απορρίμματα.
Σήμερα όμως;
Ανακύκλωση στην πηγή φωνάζουν σχεδόν όλοι.
Εγώ λέω, απαγόρευση στην πηγή!
Μήπως το μεγάλο κεφάλαιο μας χρησιμοποιεί όλους μας σαν απλήρωτους εργάτες των βιομηχανιών τους;
Ακολουθείστε για λίγο την σκέψη:
Η βιομηχανία (το κεφάλαιο δηλαδή), παράγει προϊόντα που χρειάζονται δεκάδες και εκατοντάδες χρόνια για να ανακυκλωθούν στη φύση.
Η κατανάλωση αφήνει τεράστιους όγκους απορριμμάτων από τα υλικά αυτά.
Για να μην πνιγούμε στα ίδια μας τα απορρίμματα, άτομα, εν πολλοίς εθελοντές με πολύ καλή πρόθεση, μας ευαισθητοποιούνε στην κατεύθυνση της ανακύκλωσης (κακώς, κάκιστα. Ο δήμος με τις υπηρεσίες του έπρεπε να είναι ο μηχανοδηγός στην προσπάθεια αυτή και ο εθελοντισμός, καλοδεχούμενος, αλλά να επικουρεί τις υπηρεσίες του δήμου στο οφειλόμενο έργο τους),
Δηλαδή, εμείς οι ίδιοι, χωρίς καμία αποζημίωση, μαζεύουμε τα χρησιμοποιημένα προϊόντα της βιομηχανίας (π.χ. πλαστικά μπουκάλια νερού) τα οποία τα γυρίζουμε στη βιομηχανία που με φτηνή επεξεργασία μας τα πουλάνε ξανά με προϊόντα (π.χ. πλαστικά μπουκάλια με νερό)!
Εμείς υπερήφανοι ότι κάνουμε το καλό και διδάσκουμε τα παιδιά μας επίσης το καλό, οι δε βιομήχανοι, ακόμη πιο περήφανοι και ικανοποιημένοι γιατί άκοπα αυξάνουν τα κέρδη τους!
Αναρωτιέμαι λοιπόν, μήπως είμαστε οι απλήρωτοι δούλοι της βιομηχανίας  ώστε να επιστρέφεται πάμφθηνο το προϊόν τους για να το ξαναχρησιμοποιήσουν και εμείς να το ξαναπληρώσουμε;
Μήπως είναι μια καλά οργανωμένη και στημένη φάμπρικα με εμάς, δηλαδή όλο τον κόσμο, μοχλούς και γρανάζια στη διαδικασία μεγάλης αύξησης του πλουτισμού των (ήδη) πλουσίων;
Γιατί δεν απαγορεύονται όλα αυτά τα επικίνδυνα υλικά που καταλήγουν σε κάθε λογής  χωματερές ή στην ανακύκλωση;
Γιατί δεν χρησιμοποιείται το χαρτί σαν μόνο υλικό, για να αντικαταστήσει πλαστικό, αλουμίνιο, γυαλί και ό,τι άλλο μένει αναλλοίωτο για εκατοντάδες χρόνια στη φύση;
Να σας πω εγώ:
Γιατί πώς θα ρίχναμε το γυάλινο μπουκάλι στη θάλασσα, με ένα μήνυμα μέσα που να πλέει στους ωκεανούς για χιλιάδες χρόνια, έτσι που μας μεγάλωσαν με τα παιδικά μας όνειρα;
Καλό φαίνεται. Αρκεί το μήνυμα αυτό μέσα στο γυάλινο μπουκάλι που θα το βρούνε εκατοντάδες γενιές μετά, να γράφει:
«Δεν είναι όλα όπως σας τα λένε. Ίσως. Σκεφθείτε και δημιουργείστε εσείς τον κόσμο που θέλετε να ζήσετε».
 
                                                                                                            
 
 
 
 
 
 
 
 
Περιοχή συνημμένων
 
 
 
 
ΑπάντησηΑπάντηση σε όλουςΠροώθηση

Πηγή: Λογισμικό "Σήμερα"

Ζάκυνθος Καιρός