Ο ΚΑΙΡΟΣ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Τρίτη 12 Δεκέμβριος 2017
Βιντεοθήκη
Ζωντανά
Άσκησε κριτική σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στην ταχύτητα απορρόφησης των πιστώσεων και υλοποίησης των μελετών – «Εκκρεμεί το ζωτικό έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων … Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να έχει επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον της και να υπάρχει στασιμότητα και βάλτωμα των διαδικασιών υλοποίησης»
«Ο τουρισμός σημειώνει αλματώδη πρόοδο χάρη σε μια σειρά κυβερνητικών πολιτικών».
«Το μικροκλίμα των νησιών ενδείκνυται για καλλιέργειες με υψηλή αποδοτικότητα σε μια διεθνοποιημένη αγορά που αναζητά τις εξειδικευμένες παραγωγές»
«Η ισχυροποίηση της ενιαιοποιημένης ανώτατης εκπαίδευσης στα Ιόνια Νησιά, σύμφωνα και με το σχεδιασμό του υπουργείου Παιδείας, θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου»
«Στη Ζάκυνθο προχωράμε στη δημιουργία διεθνούς κέντρου για τη μελέτη των μεσογειακών οικοσυστημάτων στο πλαίσιο του Ιονίου Πανεπιστημίου, σε άμεση σύνδεση με το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου»
«Η Περιφέρεια των Ιονίων βρίσκεται ήδη σε τροχιά ανάκαμψης, που είναι ισχυρότερη από το μέσο όρο ανάκαμψης της υπόλοιπης χώρας».

«Σε αντίθεση με όσα σκοπίμως διακινούνται ως υποτιθέμενα γεγονότα, η προστασία της πρώτης κατοικίας για τους δανειολήπτες που έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη-Σταθάκη ή πρόκειται να ενταχτούν είναι απόλυτη και διασφαλισμένη και θα παραμένει σε ένα καθεστώς πλήρους προστασίας έως την 31/12/2018».

Επεσήμανε μιλώντας στο 7ο Περιφερειακό Συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση στην Κέρκυρα, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Σταύρος Κοντονής.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον(σύμφωνα με το ingr) παρουσιάζει η κριτική του σε φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης,  σχετικά με την ταχύτητα απορρόφησης των πιστώσεων και υλοποίησης μελετών.

«Για παράδειγμα, σε κάποια νησιά, εκκρεμεί το ζωτικό έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων, ενώ η κυβέρνηση έχει προσδιορίσει ως έργα πρώτης γραμμής τα παραπάνω και έχει εξασφαλίσει όλα τα απαραίτητα κονδύλια, παρά ταύτα εμφανίζονται μεγάλες καθυστερήσεις στη φάση της ορθής και χωρίς υπόνοιες υλοποίησης, γεγονός που είναι ανεπίτρεπτο και αδικαιολόγητο. Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να έχει επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον της και να υπάρχει στασιμότητα και βάλτωμα των διαδικασιών υλοποίησης» σημείωσε  χαρακτηριστικά 

Συγκεκριμένα,

Η Ομιλία του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, κ.Σταύρου Κοντονή, στο 7ο Περιφερειακό Συνέδριο για την παραγωγική ανασυγκρότηση - Κέρκυρα 5-6 Δεκεμβρίου

Δυναμική – Σκοπιμότητα -  Απήχηση των προηγούμενων συνεδρίων

Τα προηγούμενα περιφερειακά συνέδρια βρήκαν θερμότατη ανταπόκριση από την κοινωνία, γεγονός που απέδειξε την ορθότητα της συγκεκριμένης επιλογής: η θεσμοθετημένη συνάντηση της κυβέρνησης με τους παραγωγικούς φορείς συνιστά πάνδημο αίτημα στην διαδικασία ανάταξης της χώρας.

Το βασικότερο αποτέλεσμα των περιφερειακών συνεδρίων είναι η δέσμευση των συνομιλητών, με πρώτη την κυβέρνηση, ότι τα συμφωνηθέντα θα υλοποιηθούν. Δεν αποτελεί επομένως, η σημερινή διαδικασία μια χοάνη ατάκτως ερριμένων ιδεών και προτάσεων οι οποίες θα αφεθούν στη τύχη τους, έρμαια της γραφειοκρατίας, της αδιαφορίας και της αναβλητικότητας.

Ήδη, έχει εξαγγελθεί και θα λειτουργήσει με το πέρας των συνεδρίων ένας   μηχανισμός ελέγχου της υλοποίησης και της προόδου των εξαγγελιών. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός, με πλήρη λειτουργική και διοικητική επάρκεια,  θα εξετάζει σε ποια φάση εξέλιξης βρίσκεται κάθε θέμα και θα παρεμβαίνει αρμοδίως.

Έτσι, και στην δική μας περίπτωση, με το συνέδριο που ξεκινάει σήμερα,  θα κατατεθούν απόψεις, θα συζητηθούν με την παρουσία των αρμοδίων Υπουργών και, με το πέρας των εργασιών θα υπάρχει δέσμευση της Κυβέρνησης και του Πρωθυπουργού για την άμεση υλοποίηση των στόχων που ετέθησαν.

Τα Περιφερειακά Συνέδρια είναι, λοιπόν, μια κεντρική, δεσμευτική  συμφωνία η οποία καταστρώνεται μεταξύ της Κυβέρνησης και των τοπικών κοινωνιών. Για να ξεφύγουμε από τον φαύλο κύκλο τον οποίο ζήσαμε επί δεκαετίες στη χώρα μας και οδήγησε τελικά στην πιο βαθιά κρίση που βίωσε ποτέ η πατρίδα μας.

Ιστορικό: Πορεία προς την κρίση -  Έξοδος

Η κρίση των αγορών, η καπιταλιστική κρίση, που ξεκίνησε ως τραπεζική-χρηματιστηριακή το 2008, συμπαρέσυρε όλους τους παραγωγικούς τομείς,  με ιδιαίτερη έμφαση σε εκείνες τις χώρες όπου ήταν ανεπαρκώς προστατευμένες στο διεθνή καταμερισμό της οικονομίας.

Στην Ελλάδα, δημιουργήθηκαν οι συνθήκες για την <<τέλεια καταιγίδα>>: Ανεπαρκείς στρατηγικές στο πολιτικό επίπεδο, ραγδαία αύξηση των ελλειμμάτων και των χρεών, κρατικοδίαιτος καπιταλισμός με έμφαση στο πελατειακό σύστημα, ιδιωτικά χρέη που τροφοδοτούνταν από τη πίεση των τραπεζών για τοποθέτηση των λιμναζόντων κεφαλαίων. Εκτεταμένη διαφθορά και διαπλοκή σε όλα τα επίπεδα.

Η συσσώρευση των παραπάνω στοιχείων, σε συνδυασμό με τον αλυσιτελή χειρισμό τους από τις κυβερνήσεις του 2009-2015, οδήγησαν σε δυσθεώρητη πτώση του ΑΕΠ κατά 25%, εκτόξευση της ανεργίας,  (ιδιαίτερα στους νέους και τους μορφωμένους), αποανάπτυξη, μαρασμό των υποδομών, φτωχοποίηση των μεσαίων στρωμάτων, λιτότητα και διεύρυνση της ταξικής ανισότητας, απορρύθμιση και αποδυνάμωση του κοινωνικού κράτους. Και αυτό, όπως πρόσφατα παραδέχτηκαν και δημοσίως τα πιο αρμόδια χείλη για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες…

Αυτή ήταν η προσφορά του ΠΑΣΟΚ και της Δεξιάς στη χώρα που, κατά τα άλλα, κόπτονται σήμερα για την ανάπτυξη.

Το διαφορετικό μείγμα πολιτικής που ακολουθήσαμε από το 2015 και θα συνεχίσουμε να ακολουθούμε, οδήγησε τη χώρα σε μια σταδιακή ανάκαμψη των δεικτών, για πρώτη φορά τα τελευταία χρόνια. Η ανάπτυξη του 2016 και του 2017, η μικρή αλλά υπαρκτή μείωση της ανεργίας, η πτώση των spreads των ομολόγων, οι σημαντικές επενδύσεις που έχουν ήδη πραγματοποιηθεί, ο τουρισμός που σημειώνει αλλεπάλληλα ρεκόρ, η προστασία των αδυνάμων με θεσμικές λύσεις και οικονομικές παρεμβάσεις, η στήριξη και η αποκατάσταση της υγείας και της παιδείας προς όφελος των πολλών  συγκροτούν τη κοινή συνισταμένη: η χώρα ανακάμπτει,  στέκεται ξανά στα πόδια της.

Για τους αμφισβητίες των παραπάνω διαπιστώσεων, να κάνουμε μια μικρή παρέκβαση. Αυτές οι παραδοχές δεν ανήκουν μόνο στη κυβέρνηση. Ήδη οι δείκτες εμπιστοσύνης και οικονομικού κλίματος, σημειώνουν υψηλά επταετίας.

Στο εξωτερικό, οι αναλύσεις των διεθνών οργανισμών συγκλίνουν σε ένα συμπέρασμα: η χώρα ανακάμπτει, οι δεσμεύσεις τηρούνται, η Ελλάδα αποτελεί ένα ασφαλές επενδυτικό περιβάλλον, οι μέρες του grexit είναι πια παρελθόν μαζί με τους εμπνευστές του εγχώριους ή εξωχώριους.

Το συμπέρασμα είναι προφανές, παρά την επιλεκτική αμβλυωπία των περισσότερων ΜΜΕ: Η κυβέρνηση με πολύ κόπο, σε ένα δύσκολο και πολλαπλά ναρκοθετημένο περιβάλλον, κατορθώνει την έξοδο της χώρας από την κρίση, χωρίς να αφήνει πίσω συντρίμμια και καμένη γη.

Γιατί νέο αναπτυξιακό σχέδιο.

Το πρώτο ερώτημα που μπορεί κάποιος να θέσει είναι στη σημερινή συγκυρία, γιατί νέα αναπτυξιακή στρατηγική (Ν.Α.Σ.); Γιατί να μην επανέλθουμε στο παλιό;

Νομίζω ότι η απάντηση είναι εύκολη. Θα σας θυμίσω ότι η χώρα μας είχε σημαντικούς ρυθμούς ανάπτυξης, τους υψηλότερους των κρατών μελών της ΕΕ, στα μέσα της δεκαετίας του 2000.

Όμως αυτό δεν εμπόδισε μετά από δύο-τρία χρόνια, να πέσουμε στη μαύρη τρύπα της κρίσης, και να δοκιμαστούμε επί εφτά-οχτώ χρόνια εξ αιτίας αυτής της πολιτικής και στρατηγικής που είχαν διαμορφώσει οι προηγούμενες κυβερνήσεις.

Επομένως, η εύκολη απάντηση στο ερώτημα είναι γιατί Νέο Αναπτυξιακή Στρατηγική; γιατί η προηγούμενη απέτυχε. Απέτυχε να προστατέψει τους αδύναμους, να υπερασπιστεί το κοινωνικό κράτος, να στηρίξει την υγεία, την παιδεία, τον πολιτισμό. Απέτυχε, επίσης, να προστατέψει το περιβάλλον  καθώς υπέταξε τα πάντα στην λογική του κέρδους, στις στοχεύσεις ενός αχαλίνωτου νεοφιλελευθερισμού, σε ένα σύστημα διαφθοράς που κατέστρεψε την οικονομία και συνολικά άφησε πίσω ερείπια.

Γιατί τώρα;

Τα περιφερειακά συνέδρια διεξάγονται σε μια σημαντική συγκυρία για τη χώρα. Βρισκόμαστε στο τέλος μιας οδυνηρής εμπειρίας, στο τέλος της μνημονιακής επιτήρησης και της επιτροπείας.

Ακριβώς γι΄ αυτό είναι αδήριτη ανάγκη να εκπονηθεί το σχέδιο της επόμενης μέρας. Ένα σχέδιο που θα λειτουργήσει ριζοσπαστικά και αποτελεσματικά.

Εδώ λοιπόν τώρα, πριν φτάσουμε στο 2018, πρέπει να συνεννοηθούμε κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα, φορείς της Τ.Α., όλοι, ποια  είναι η ανάπτυξη που θέλουμε, πως πρέπει να οργανωθεί. Θα γίνει αποσπασματικά; Θα γίνει με βάση τα προτάγματα των αγορών; Θα γίνει χωρίς τα αναγκαία έργα υποδομής, μόνο για την υπερσυσσώρευση πλούτου σε ένα βραχυπρόθεσμο διάστημα;

Ή θα έχουμε ένα σχέδιο το οποίο θα συμφωνήσουμε ότι θα υλοποιείται στο σύνολό του, βήμα- βήμα, προτάσσοντας τη δίκαιη ανάπτυξη και τις ανάγκες των πολλών, δηλαδή τις κοινωνικές ανάγκες και προτεραιότητες,  ακριβώς για να μην κάνουμε τα λάθη του παρελθόντος; Αυτό λοιπόν που τόνισε ο Πρωθυπουργός είναι ότι σήμερα είναι η στιγμή, πριν βγούμε στο ξέφωτο, πριν τον Αύγουστο του 2018 να συμφωνήσουμε για την ανάπτυξη. Όχι όταν θα έχει τελειώσει οριστικά αυτή η περιπέτεια. Τώρα.

Τώρα πρέπει να γίνει αυτό και πρέπει να γίνει με την σοβαρότητα και με την εμπειρία, όχι μόνο της εφτάχρονης φτωχοποίησης της κοινωνίας αλλά και με των εμπειρία των πολιτικών των τελευταίων 30 χρόνων που προηγηθήκαν, των καταστροφικών πολιτικών που ακολουθήθηκαν.

Ποιοι θα το κάνουν;  Ποιο πρέπει να είναι το νέο σχέδιο;

Μια ματιά στο πρόγραμμα και τη θεματική των συνεδριών αποκαλύπτει το φιλόδοξο βεληνεκές των στόχων: Παιδεία και Πολιτισμός, Υγεία, Τουρισμός, Κοινωνική Οικονομία, Επιχειρηματικότητα, Κοινωνική Συνοχή, Αγροτική Ανάπτυξη, Νησιωτικό Περιβάλλον, Ενέργεια.

Παράλληλα, από τη μεριά των συμμετεχόντων, εμπλέκεται η Περιφέρεια, οι Δήμοι, οι επιστημονικοί φορείς, τα συνδικαλιστικά όργανα, επαγγελματικά και τεχνικά επιμελητήρια, εκπαιδευτικοί φορείς  εν γένει, όλοι οι κοινωνικοί παράγοντες που έχουν ρόλο και λόγο για την ανάπτυξη.

Εδώ θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι το μοντέλο που είχαμε  τις τελευταίες δεκαετίες ήταν μονοσήμαντο και ετεροβαρές. Από τη μια η κεντρική διοίκηση, με τους χρηματοδοτικούς πόρους, τα τεχνικά εργαλεία, την διοικητική στελέχωση και από την άλλη οι τοπικές κοινωνίες με ελάχιστα εργαλεία, με αποψιλωμένες υπηρεσίες και με ισχνές χρηματοδοτικές ροές χωρίς έλεγχο, με την ασυδοσία να βασιλεύει. Το αποτέλεσμα γνωστό σε όλους: πελατειακές σχέσεις, διαπλοκή και διαφθορά. Οι ευνοούμενοι των κυβερνήσεων πλούτιζαν και, ταυτόχρονα, υπονόμευαν το μέλλον της Ελλάδας. Μια εικόνα υποτιμητική και ατελέσφορη για την χώρα και τους κατοίκους της.

Να συμφωνήσουμε λοιπόν ότι αυτή η εποχή, είναι πλέον παρελθόν και ότι ανάπτυξη με αυτούς τους όρους δεν μπορεί να επαναληφθεί. Ανάπτυξη με αυτούς τους όρους δεν μπορεί να προχωρήσει σε μια κοινωνία με τις σημερινές δυνατότητες  και με τα σημερινά εργαλεία.

Η ανάπτυξη δεν σχεδιάζεται αποκλειστικά από τις κυβερνήσεις, και δεν υλοποιείται μόνο από τις κυβερνήσεις. Η ανάπτυξη σχεδιάζεται από τις περιφέρειες και τους φορείς της Τ.Α..  Η τοπική αυτοδιοίκηση ιεραρχεί τις προτεραιότητες, συγκροτεί σοβαρές μελέτες, βρίσκει χρηματοδοτικά εργαλεία, υποβάλλει τις προτάσεις της στη κεντρική κυβέρνηση η οποία τις δρομολογεί και τις επεξεργάζεται.

Αν θέλουμε εμείς να μείνουμε σε ένα μοντέλο, χωρίς καμία απολύτως  συμμετοχή των κοινωνικών φορέων τότε θα χάσουμε για μια ακόμη φορά το τρένο. Και αν, πάλι, οι αυτοδιοικητικοί φορείς πολιτευτούν με τον ίδιο τρόπο να αιτούνται απλώς από την κυβέρνηση και μάλιστα, χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα και η νέα ευκαιρία θα χαθεί.

Είναι λοιπόν ευκταίο να εμπλακεί σε αυτή την διαδικασία της παραγωγικής ανασυγκρότησης της χώρας, το σύνολο της κοινωνίας. Να είστε σίγουροι, ότι από τη μεριά μας θα επιδιώξουμε τις συνέργιες και το άνοιγμα σε ευρύτερα σύνολα.

Το παράδειγμα της ενίσχυσης της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, όπου σε μόνιμη βάση ιδρύονται δεκάδες παρόμοια σχήματα και χρηματοδοτούνται από το νεότευκτο Ταμείο Κοινωνικής Οικονομίας είναι χαρακτηριστικό. 

Ωστόσο, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι το βασικό κριτήριο επιτυχίας του νέου οικονομικού παραδείγματος δεν μπορεί να συνίσταται στην αύξηση μόνο των οικονομικών δεικτών. Σαφώς οφείλει να είναι ταχύρρυθμο,  η χώρα δεν μπορεί να περιμένει. Για να είναι ταχύρρυθμο, ωστόσο, πρέπει να είναι βιώσιμο. Όμως τελικά, για να είναι βιώσιμο, οφείλει να είναι δίκαιο και αναδιανεμητικό. Ακριβώς για να εξασφαλιστεί ότι από το δίχτυ προστασίας και τις ευκαιρίες της επόμενης ημέρας δεν θα αποκλείεται κανένας. Η πρόοδος μιας κοινωνίας δεν αποτιμάται με τον πλούτο που συσσωρεύεται, αλλά με την διάχυση του παραγόμενου πλούτου σε όλους τους πολίτες.

Η διάσταση της δικαιοσύνης, διάσταση που αποτελεί πάντοτε πυξίδα για όλους μας, δεν αφορά μόνο τη διανομή του πλούτου. Αφορά και τους όρους παραγωγής, την οργάνωση και τη θέση της εργασίας. Οι εργαζόμενοι, για εμάς, δεν είναι απλώς φορείς μιας ικανότητας, απλή ανταλλακτική αξία σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης. Για εμάς, η αναβάθμιση της εργασίας και η δίκαιη αποτίμηση της συνιστά στρατηγική επιλογή στην χάραξη της νέας αναπτυξιακής πολιτικής.

Ιόνια:  Ειδικές συνθήκες περιοχής

Τα Ιόνια νησιά τα προηγούμενα χρόνια, θεωρώ ότι δεν επλήγησαν μόνο από την κρίση. Επλήγησαν και από τις συνέπειες μιας άναρχης ανάπτυξης. Από την χρόνια εγκατάλειψη στρατηγικών υποδομών, από μια εκτεταμένη διαφθορά και διαπλοκή, από παρανομίες όσον αφορά την διαχείριση του δημοσίου χώρου.

Είναι πράγματα τα οποία ξέρουμε όλοι. Αλλά, στο βαθμό που τα ξέρουμε όλοι έφτασε η στιγμή να πούμε: τέλος, ως εδώ. Αν συνεχίσουμε την πεπατημένη, αν συνεχίσουμε στην ίδια κατεύθυνση τότε θα καταλήξουμε στον ίδιο παρονομαστή.

Θέλω όμως να πω κάτι γιατί βεβαίως εύλογο θα είναι το ερώτημα: Μα καλά όλα αυτά τα χρόνια δεν έγινε τίποτε στο επίπεδο των υποδομών σε αυτό τον τόπο; Σαφώς και έγιναν αρκετά έργα που βελτίωσαν την κατάσταση.

Αυτές οι υποδομές όμως δεν εντάχτηκαν σε μια συνολική στρατηγική ανάπτυξης με βάθος χρόνου. Ήταν έργα αποσπασματικά, βοήθησαν στον βαθμό που λειτούργησαν, αλλά πλέον πρέπει να σταματήσει αυτή η αποσπασματικότητα.

Απόδειξη είναι ότι τα νησιά βρέθηκαν και αυτά ανοχύρωτα στην κρίση και αν δεν υπήρχε το τουριστικό ρεύμα, η κατάσταση συνολικά θα ήταν καταστροφική και απογοητευτική. Αλλά και έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, ας αναρωτηθούμε: Πώς είναι δυνατόν να συζητάμε σήμερα για την αξιοποίηση των τουριστικών ροών, όταν επί δεκαετίες δεν μπορέσαμε να καταλήξουμε στη διαχείριση των απορριμμάτων και προκρίναμε λύσεις εμβαλωματικές και αναποτελεσματικές; Πώς είναι δυνατόν να πιστεύουμε ότι το μέλλον μπορεί να περιμένει και ότι οι χρόνιες καθυστερήσεις τελικά δεν θα καταστρέψουν οριστικά τα περιθώρια που υπάρχουν  αλλά που συνεχώς εξαντλούνται;

Θέλω να επιστήσω την προσοχή όλων, και ιδιαίτερα των φορέων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, στην ταχύτητα απορρόφησης των πιστώσεων και υλοποίησης των μελετών. Για παράδειγμα, σε κάποια νησιά, εκκρεμεί το ζωτικό έργο της διαχείρισης των απορριμμάτων, ενώ η κυβέρνηση έχει προσδιορίσει ως έργα πρώτης γραμμής τα παραπάνω και έχει εξασφαλίσει όλα τα απαραίτητα κονδύλια, παρά ταύτα εμφανίζονται μεγάλες καθυστερήσεις στη φάση της ορθής και χωρίς υπόνοιες υλοποίησης, γεγονός που είναι ανεπίτρεπτο και αδικαιολόγητο. Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να έχει επιτελέσει στο ακέραιο το καθήκον της και να υπάρχει στασιμότητα και βάλτωμα των διαδικασιών υλοποίησης.

Αυτό που πρέπει σήμερα να συνεννοηθούμε είναι μια συνολική δέσμευση ότι πρέπει να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο που δεν ήταν λίγοι μήνες ή λίγα χρόνια, αλλά μια εικοσαετία. Πήγαμε πίσω είκοσι χρόνια όσον αφορά τις παραγωγικές δυνατότητες του τόπου, τα ποσοστά ανεργίας, μαύρης απασχόλησης, αποδόμησης του παραγωγικού ιστού. Αυτά λοιπόν πρέπει να τα κερδίσουμε και να τα κερδίσουμε γρήγορα.

Ορισμένοι προτείνουν να επανέλθουμε στην ισορροπία των προηγούμενων χρόνων η οποία διαταράχτηκε από την οικονομική κρίση.

Θεωρώ ότι το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να επανέλθουμε στα παλιά. Η ισορροπία αυτή δεν διαταράχτηκε επειδή απλώς προέκυψε η παγκόσμια οικονομική καπιταλιστική κρίση. Διαταράχτηκε διότι έτσι όπως είχε δομηθεί, ήταν σίγουρο ότι κάποια στιγμή θα κατέρρεε.

Το αναφέρω, γιατί το πρόβλημα δεν εντοπίζεται μόνο στην κατανομή των διαθεσίμων πόρων. Εάν θέλουμε να κερδίσουμε τον χαμένο χρόνο πρέπει, όχι απλώς να αντιγράψουμε καλές πρακτικές άλλων χωρών και να τις εφαρμόσουμε, πρέπει εδώ να καινοτομήσουμε, πρέπει να κάνουμε μεγάλα βήματα προς τα εμπρός.

Το βασικότερο όλων, πρέπει να ξεχάσουμε ότι μοχλός ανάπτυξης είναι ένας κρατικοδίαιτος καπιταλισμός, ένα πελατειακό κράτος και ένα πελατειακό σύστημα, ένα παραγωγικό υπόδειγμα το οποίο φτάνει νομοτελειακά κάποια στιγμή στον κορεσμό και στο τέλος του, προκαλώντας ανυπολόγιστες φθορές στο κοινωνικό σύνολο.

Η εμπειρία μας έχει δείξει ότι όσοι μιλούν για αλλαγές και μεταρρυθμίσεις, αυτό που εννοούν είναι μια τροποποίηση των εργασιακών συνθηκών επί τα χείρω. Η συμπίεση του εργασιακού κόστους είναι η μόνη μεταρρύθμιση στην οποία όλοι οι νεοφιλελεύθεροι ομνύουν. Ακριβώς γιατί ο παρασιτικός, τυχοδιωκτικός καπιταλισμός που υποστηρίζουν προϋποθέτει την επέκταση ερήμην της κοινωνίας, ερήμην των ανθρώπων και των αγωνιών τους

Για να επανέλθω στο κεντρικό ερώτημα : Υπάρχουν αντικειμενικές δυνατότητες για την ανάπτυξη των Ιονίων νήσων;

Θεωρώ ότι υπάρχουν σε όλη την χώρα: Και αν υπάρχουν στις άλλες περιφέρειες, που έχουν γίνει αντίστοιχα συνέδρια, στον χώρο που ζούμε αυτές οι δυνατότητες είναι υπερπολλαπλάσιες.

Είναι υπερπολλαπλάσιες, διότι εδώ διασταυρώνεται η ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής με τον δευτερογενή τομέα, τη μικρή και μεσαία βιοτεχνία και μεταποίηση και αυτές οι δραστηριότητες  με τον πολιτισμό και με το περιβάλλον. Πράγματα που αλλού δεν υπάρχουν εν αρμονία. Και αν κάτι πρέπει να γίνει είναι να αξιοποιήσουμε αυτά τα σημαντικά πλεονεκτήματα που διαθέτουμε.

Σχέδιο ανάκαμψης – Συγκριτικά πλεονεκτήματα

Το σχέδιο ανάκαμψης που θα προκύψει από τη νέα αναπτυξιακή στρατηγική στα Ιόνια, δεν συνίσταται σε ένα άθροισμα μεμονωμένων έργων και μεταρρυθμίσεων. Για να είναι λειτουργικό και άρτιο, πρέπει να ενσωματώνει καινοτομίες, θεσμούς και στοχευμένες δημόσιες πολιτικές ώστε μέσα από αυτή την ώσμωση να προκύψει ένα αποτέλεσμα που θα εξαλείψει τις κοινωνικές και περιφερειακές ανισότητες.

Επομένως, ο στόχος του συνεδρίου που ξεκινάει σήμερα είναι διττός: αφενός να ενημερωθεί πληρέστερα η κοινωνία για τις κυβερνητικές πρωτοβουλίες και αφετέρου, να εξειδικευτούν οι επερχόμενες δράσεις και πολιτικές.

Υπό αυτό το πρίσμα ας εξετάσουμε τα σημερινά δεδομένα και, παράλληλα, να παραθέσουμε τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της περιοχής που θα λειτουργήσουν ως εφαλτήριο για την επόμενη ημέρα.

Η περιφέρεια των Ιονίων, βρίσκεται ήδη σε τροχιά ανάκαμψης, που είναι ισχυρότερη από το μέσο όρο ανάκαμψης της υπόλοιπης χώρας. Πανελλαδικά, γνωρίζετε ότι, το ποσοστό της ανεργίας έχει μειωθεί κατά 7 περίπου ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2014. Η Κυβέρνηση έχει θέσει σαν στόχο τη περαιτέρω μείωση της ανεργίας το 2018, κάτω από τα επίπεδα του 20%. Τα Ιόνια νησιά είναι από τις λίγες περιφέρειες όπου έχουμε ήδη πιάσει τους στόχους. Μάλιστα, η εκτίμηση είναι ότι το 2017 θα κλείσει μεσοσταθμιστικά κάτω από το 15%. Πρέπει όμως εδώ με μεγαλύτερη προσοχή να δούμε πως θα βελτιώσουμε αυτό το ποσοστό ακόμη περισσότερο, τόσο ποιοτικά, όσο και ποσοτικά προς όφελος των εργαζομένων και κυρίως των νέων..

Ποιος είναι ο δυναμικός τομέας, η <<ατμομηχανή>> που θα μπορούσε να επιταχύνει την διαδικασία της ανάκαμψης; Η προφανής απάντηση είναι ο τουρισμός

-              Ο τουρισμός σημειώνει αλματώδη πρόοδο χάρη σε μια σειρά κυβερνητικών πολιτικών. Προσοχή όμως: αν μεγαλώσει ερήμην των υπόλοιπων κλάδων της οικονομίας και όχι σε συναλληλία, τότε θα μπορούσε να οδηγήσει σε μια <<μονοκαλλιέργεια>> δυνητικά επικίνδυνη για τη χώρα. Γι΄ αυτό, η ηγετική παρουσία του τουρισμού, πρέπει να διασυνδεθεί με τον πρωτογενή και δευτερογενή τομέα. Σε αυτό το πλαίσιο θα δημιουργηθεί ένα σύμπλεγμα κλαδικών δραστηριοτήτων με τρεις αφετηρίες: η έρευνα και η καινοτομία, η αγροτική παραγωγή με τη μεταποίηση και, προφανώς, η τουριστική δραστηριότητα.

Ο τουρισμός, όπως έχει αναφερθεί, πρέπει <<να λειτουργήσει ως μοχλός ανάπτυξης της εγχώριας παραγωγής και κίνητρο για την παραγωγή ποιοτικών και υψηλής προστιθέμενης αξίας προϊόντων>>

-              Επίσης, ο τουρισμός δεν έχει εξαντλήσει τις αναπτυξιακές του δυνατότητες. Για παράδειγμα, δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμη μορφές εναλλακτικού τουρισμού που θα αναδείκνυαν άγνωστα πολιτισμικά σημεία. Στα Ιόνια, βρίσκουμε σε εκκλησίες σπουδαία δείγματα εκκλησιαστικής εικονογραφίας, θωράκια τέμπλων και αναθηματικές εικόνες μεγάλης θρησκευτικής αλλά και πολιτισμικής σημασίας καθώς αποτυπώνουν τις πρώτες επιρροές της δυτικής τέχνης στον Ελλαδικό χώρο. Η προσοχή μας πρέπει να στραφεί επομένως και προς τον θρησκευτικό τουρισμό ακριβώς γιατί τα εκθέματα που έχουμε παρουσιάζουν μια σπάνια ιδιαιτερότητα που αντιδιαστέλλεται με τον τυπικό κανόνα των βυζαντινών εικονογραφιών της υπόλοιπης Ελλάδας και αναδεικνύουν ως ιδιαίτερο γεωγραφικό χώρο τα νησιά μας στο επίπεδο του πολιτισμού.

-              Το μικροκλίμα των νησιών ενδείκνυται για καλλιέργειες με υψηλή αποδοτικότητα σε μια διεθνοποιημένη αγορά που αναζητά τις εξειδικευμένες παραγωγές

-              Υποστήριξη συνεταιριστικών και συνεργατικών δράσεων για την στήριξη της αγροτικής παραγωγής.  Δυστυχώς, το συνεταιριστικό κίνημα στην Ελλάδα, δεν είχε ευτυχή εξέλιξη. Η ορθή και πρωτοποριακή σύλληψη για την κοινή δράση των μικρών παραγωγών αναιρέθηκε στη πράξη εξαιτίας της κομματικοποίησης, της  κακοδιαχείρισης και της διαφθοράς. Ωστόσο, το μέγεθος των νησιών ευνοεί τις μικρές και στοχευμένες παρεμβάσεις, αντί για τα μεγαλεπήβολα σχέδια που σπάνια έχουν θετικά αποτελέσματα.  Επομένως, πρέπει να αξιοποιήσουμε τα πλεονεκτήματα της μικρής κλίμακας, και η συνεταιριστική δράση να αναβιώσει με άλλους όρους και σε άλλες, υγιείς βάσεις, ώστε να συμβάλλει στην αναπτυξιακή πορεία της χώρας. Παράλληλα, το κέρδος από την απασχόληση των νέων επιστημόνων στους συνεταιρισμούς, οι οποίοι αυτή τη στιγμή μεταναστεύουν, θα είναι πολλαπλό για την κοινωνία. Από τη μια, θα ενισχυθεί ο πρωτογενής τομέας με υψηλού επιπέδου, εξειδικευμένο προσωπικό  που θα συμβάλλει στην παραγωγή και, από την άλλη, οι συγκεκριμένοι επιστήμονες θα ζουν και θα δραστηριοποιούνται στην χώρα καταγωγής τους.

-              Αναφερθήκαμε προηγουμένως στον κομβικό ρόλο της έρευνας και της εκπαίδευσης στην ανάπτυξη. Σε αυτό το πλαίσιο η αναβάθμιση  των πανεπιστημιακών σπουδών  είναι καίριας σημασίας.  Ήδη, έπειτα από πρωτοβουλίες του Υπουργείου Παιδείας προχωράμε στην ενοποίηση του πανεπιστημίου με τα ΤΕΙ, κίνηση που θα βοηθήσει στην περεταίρω αξιοποίηση των νησιών. H ισχυροποίηση και η εύρυθμη λειτουργία της ενιαιοποιημένης ανώτατης εκπαίδευσης στα Ιόνια Νησιά θα παίξει καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του τόπου. Το σχέδιο αυτό, έρχεται σε πλήρη και απόλυτη αντίθεση με την μέχρι τώρα πρακτική και κατάσταση. Γιατί μπορεί, στα Ιόνια Νησιά να είχαμε Πανεπιστήμιο και σχολές ΤΕΙ, πλην όμως, αυτές οι σχολές, όχι όλες, αλλά οι περισσότερες, καρκινοβατούσαν. Ήταν σχολές οι οποίες δεν εξασφάλιζαν τα επαγγελματικά δικαιώματα των αποφοίτων. Ήταν σχολές, οι οποίες λειτουργούν χωρίς το αναγκαίο αριθμητικά, αλλά και ποιοτικά εκπαιδευτικό προσωπικό. Και στις σχολές αυτές, εισάγονταν κάθε χρόνο και λιγότερο φοιτητές πολλοί από τους οποίους εγκατέλειπαν κάποια στιγμή τις σπουδές τους. Το νέο μοντέλο οργάνωσης που προωθεί και υλοποιεί το Υπουργείο Παιδείας συνιστά μια καινοτόμο πρακτική που θα αποβάλλει τα κακώς κείμενα του παρελθόντος και θα λειτουργήσει προωθητικά, τόσο για την εκπαίδευση γενικά, όσο και ειδικότερα, για τα Ιόνια νησιά.

-              Στη Ζάκυνθο, σε μια κίνηση ιδιαίτερης σημασίας, προχωράμε στη δημιουργία Διεθνούς Κέντρου για τη μελέτη των Μεσογειακών Οικοσυστημάτων στα πλαίσια του Ιονίου Πανεπιστημίου, σε άμεση σύνδεση με το Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο Ζακύνθου.

-              Η εδραίωση μιας εικόνας βιώσιμης ανάπτυξης που διασυνδέει το περιβαλλοντικό και πολιτισμικό απόθεμα και την ιδιαίτερη ταυτότητα του τόπου με την τουριστική και αγροτική οικονομία, αναμένεται να δώσει ώθηση και να δημιουργήσει  πλείστες ευκαιρίες, ιδιαίτερα για τις μικρής κλίμακας αγροτικές επιχειρήσεις.

-              Παράλληλα, για να μην ξεχνάμε τη δίκαιη διανομή του παραγόμενου πλούτου, οφείλουμε να προστατεύουμε τα δικαιώματα των εργαζομένων. Στις αρμόδιες επιθεωρήσεις εργασίας των Ιονίων προστίθεται προσωπικό το οποίο θα υποστηρίξει τον έλεγχο. Ήδη, έχουν επιβληθεί πρόστιμα ύψους 1.5 εκ, γεγονός που, σταδιακά, αντιστρέφει την εικόνα της πλήρους απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων. Η ανασυγκρότηση της χώρας, δεν μπορεί να στηριχθεί στα συντρίμμια της εργασίας, αλλά στην αυξημένη απασχόληση, τις σταθερές και βιώσιμες θέσεις εργασίας, σε ένα περιβάλλον σεβασμού των εργασιακών δικαιωμάτων. Η κατάσταση που παραλάβαμε στον τομέα αυτό ήταν τραγική. Για παράδειγμα, στη Ζάκυνθο η Επιθεώρηση Εργασίας, λειτουργούσε τα τελευταία χρόνια με έναν επόπτη και έναν οδηγό προσωπικό που ήταν αδύνατον να διεκπεραιώσει ελέγχους όχι την τουριστική περίοδο αλλά ούτε τους χειμερινούς μήνες.

-              Στο σημείο αυτό ας μου επιτραπεί να αναφερθώ σε ένα ιδιαίτερου ενδιαφέροντος για τις τοπικές κοινωνίες θέμα:  με την επικείμενη δημιουργία των νέων Κτηματολογικών Γραφείων - Υποθηκοφυλακείων, θα διατηρηθούν  Υποκαταστήματα στις πρωτεύουσες όλων των νομών ώστε να διευκολύνονται οι συναλλαγές των πολιτών. Μπορεί σε ορισμένους να φαίνεται αυτονόητο αλλά σας διαβεβαιώνω ότι η συγκεκριμένη εξέλιξη προέκυψε μετά από σκληρή διαπραγμάτευση με τους θεσμούς καθώς, η αρχική πρόβλεψη εξαιρούσε τις συγκεκριμένες περιοχές από τον νέο Οργανισμό.

-              Επίσης, θα διατηρηθεί η υφιστάμενη δομή απονομής της Δικαιοσύνης, όχι μόνο σε επίπεδο πρωτοδικείων, αλλά και στο επίπεδο των διοικητικών και πολίτικών Εφετείων.

 

Επίλογος

Στη χώρα παρατηρούνται ποικίλες στρεβλώσεις και παθογένειες. Το ανθρώπινο δυναμικό της όμως, σε συνδυασμό με το φυσικό περιβάλλον και την υγιή επιχειρηματικότητα, μπορεί να ανατρέψει το σκηνικό.

Σήμερα, όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός,  επικρατούν διεθνώς τρεις τάσεις σε πολιτικό και οικονομικό επίπεδο, με όλες τις επί μέρους εκφάνσεις τους: ο φιλελευθερισμός, η ακροδεξιά και η προοδευτική ιδεολογία.

Η τρίτη τάση, αποτελεί την ουσία της κυβερνητικής μας πολιτικής και  συνίσταται στην προστασία των ευάλωτων, την ισότητα, την κοινωνική αναδιανομή και την αλληλεγγύη. Δε αφήνει πίσω κανέναν ούτε εξοβελίζει, δεν θεωρεί τις κοινωνικές ανισότητες φυσικές και απαραίτητες.

Σε αυτό το πλαίσιο, προχωρήσαμε στην προστασία ενός εκ των θεμελιωδών κοινωνικών δικαιωμάτων, αυτού της κατοικίας. Η κυβέρνηση, μολονότι κληρονόμησε ένα ανοχύρωτο θεσμικό περιβάλλον, εισήγαγε μια δέσμη μέτρων που διασφαλίζουν επαρκώς το εν λόγω δικαίωμα.

Συγκεκριμένα, σε αντίθεση με όσα σκοπίμως διακινούνται ως υποτιθέμενα γεγονότα, η πρώτη κατοικία, για τους δανειολήπτες που έχουν ενταχθεί στο νόμο Κατσέλη - Σταθάκη ή πρόκειται να ενταχτούν, είναι απόλυτη και διασφαλισμένη και θα παραμένει σε ένα καθεστώς πλήρους προστασίας έως την 31/12/2018.

Γιατί, η ειδοποιός διαφορά των επιμέρους πολιτικών συνίσταται σε ένα σημείο: στο βαθμό που το επίκεντρο είναι ο άνθρωπος ή η άνευ όρων κερδοφορία. Αυτή ήταν, είναι και θα είναι η βασική διαιρετική τομή στη πολιτική ζωή. Σε αυτή την τομή, να είστε σίγουροι ότι θα είμαστε αταλάντευτα προσηλωμένοι στην υποστήριξη της πλειοψηφίας, στη μεριά των ανθρώπινων αναγκών.

Θέλω να ευχαριστήσω τον Περιφερειάρχη κο Θεόδωρο Γαλιατσάτο, τον Δήμαρχο Κέρκυρας  κο. Κωνσταντίνο Νικολούζο καθώς, επίσης,  όλες και όλους που συνετέλεσαν σε αυτή την διοργάνωση.

Εύχομαι καλή επιτυχία στους συμμετέχοντες, όντας βέβαιος θα προκύψουν πορίσματα τα οποία, με την κατάλληλη επεξεργασία και ιεράρχηση θα αλλάξουν την εικόνα της Περιφέρειας για τα επόμενα χρόνια.